Zeilmeisje in zieligeregeltjesland

Er was eens een meisje, dat wilde gaan varen. In haar eentje, in een bootje, de wereld rond.
Een hoop mensen vonden dat niet verstandig, en probeerden haar tegen te houden. Dat lukte niet, en het meisje vertrok en zeilde de wereld rond.
Toen ze bijna rond was, werden de media wakker, en begonnen er weer verhalen over haar in de kranten te verschijnen. Een suffende leerplicht ambtenaar schrok op van boven zijn bureau met stoffige dossiers over school drop-outs waar geen eer meer aan te behalen viel, en herinnerde zich het geval, en nam zich voor om zo snel mogelijk tot actie over te gaan. Hij gebood de vader van het meisje om onmiddellijk op zijn bureau te verschijnen. Hij had namelijk vernomen dat het meisje een studie achterstand had opgelopen. En ze had alleen mogen vertrekken als ze beloofde haar huiswerk te doen onderweg. Het stoute kind had dit aan haar laars gelapt. Hier moest worden ingegrepen, want regels zijn tenslotte regels & niet voor niets bedacht!


Dit is geen sprookje, en de suffe leerplicht ambtenaar bestaat echt.
Was het verstandig van het meisje om alleen de wereld rond te willen zeilen? Nee, natuurlijk niet. Maar ze heeft het wel gedaan, en dus verdient ze het om alle lof te krijgen die haar toekomt. En dan niet achteraf nog eens gaan zeuren over een gemist schooljaar. Een huldiging door een lid van het koninklijk huis lijkt me meer op z'n plaats. Die hebben tenslotte een ceremoniŽle taak, dus dit lijkt me een uitgelezen gelegenheid om die uit te oefenen.
En die leerplicht ambtenaar moet zich maar gaan richten op zaken waar hij voor aangesteld is, namelijk kinderen die buiten de boot dreigen te vallen te behoeden voor een leven zonder opleiding. Laura Dekker heeft dat niet nodig, die komt er echt zonder hulp van regeltjesneukers ook wel.

Ik sluit af met een stukje uit haar weblog, wat m.i. voor zich zelf spreekt:
"Af en toe kijk ik best wel tegen de aankomst op.. Natuurlijk kijk ik er naar uit om m'n doel bereikt te hebben, maar voor m'n gevoel heb ik dat doel al lang geleden bereikt. Ik heb mezelf leren kennen, ontzettend veel geleerd, gezien, mensen en landen leren kennen. De Pacific heeft me alle mooie onbekende eilandjes gegeven die ik in m'n dromen had. De Indische Oceaan heeft me een klap in me gezicht gegeven zodat ik weer uit die droomwereld was, maar ook al het slechte weer, stormen, windstiltes en lange stukken zeilen waar ik naar verlangde. En de Zuid Atlantische oceaan heeft me een milde pasaatwind gegeven zodat ik al die ervaringen in me kon opnemen. Maar het was niet genoeg. Zo meteen zal m'n wereld, die bestaat uit Guppy en al m'n mooie herinneringen en levenslessen, abrupt verwisseld worden voor drukte en media.. Ik ben blij dat ik nog 12 dagen Noord Atlantic voor de boeg heb om dat op me in te laten werken, want die drukte is iets dat in mīn dromen nooit is opgekomen.."

by Oude Heer | Saturday 14 January 2012 1:08pm | Dagelijks | permalink | 0 comments

Comments

This entry has no comments yet.

Comment Entry Form

Name
EMail (will not be displayed)
URL
Comment
Verify Code
(type code into box)
Remember Me
Bold = Required

Navigation...

Previous : Olympus ZX1
Next : Into the great wide open

Blog

Welkom op het oude heer weblog.

Contact

Kalender

« December 2018 »
MTWTFSS
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31      

Zoek

 

Recent Toegevoegd

CategorieŽn